Lednicka Stauroteka stała się jednym z głównych symboli, które nadały gnieźnieńskim uroczystościom kościelnym z okazji 1050 rocznicy Chrztu Polski, niezwykle piękną i wymowną oprawę. Przygotowano specjalne białe ornaty, które zostały ozdobione motywem stauroteki zaprojektowanym przez gnieźnieńskie karmelitanki bose, a podczas mszy św. używano pektorału w kształcie zabytku.

Stauroteka, czyli relikwiarz przeznaczony do przechowywania najświętszej chrześcijańskiej relikwii – Drzewa Świętego Krzyża Chrystusowego – to najcenniejszy zabytek Muzeum Pierwszych Piastów na Lednicy. Wykonano go z pozłacanej blachy brązowej, uformowanej w kształcie krzyża, oprawionej w czarny bursztyn i skórzany futerał. Zachował się także niewielki fragment tkaniny, w którą zawinięta była prawdopodobnie drzazga Krzyża. Relikwiarz ozdabiają cztery rozetki oraz wygrawerowany w języku greckim hierogram Chrystusa – litery XC na prawym ramieniu krzyża. Mistrzowski styl warsztatowy znaleziska może świadczyć o tym, że pochodzi ono z pracowni Cesarstwa Bizantyjskiego lub wschodniofrankijskiego. Przypuszcza się, że mogło ono stanowić dar, jaki otrzymał Bolesław Chrobry z rąk cesarza Ottona III, gdy ten w drodze do Gniezna zatrzymał się na Lednicy.

Staurotekę Lednicką odkryto podczas badań archeologicznych prowadzonych w 1962 roku w kompleksie pałacowym na Ostrowie Lednickim. Natrafiono na nią w pozostałościach kościoła, w którym znajdowały się groby interpretowane jako pochówki członków dynastii Piastów.

8 kwietnia otwarto w Muzeum Pierwszych Piastów na Lednicy wystawę poświęconą staurotece lednickiej „Okruchy świętości. Relikwie drzewa Krzyża Świętego-stauroteka z Ostrowa Lednickiego”. Ekspozycja wpisuje się w kalendarz obchodów 1050. rocznicy Chrztu Polski.