Po zakończeniu wojny obronnej 1939 r. przedostała się do Włoch, gdzie studiowała nauki polityczne, otrzymując w 1944 r. stopień doktora. Pod koniec II wojny światowej służyła w Delegaturze Czerwonego Krzyża, a następnie Archiwum i Muzeum 2. Korpusu Polskiego. Po przeniesieniu do Anglii została zdemobilizowana w ramach Polskiego Korpusu Przysposobienia i Rozmieszczenia. W 1947 r. wyszła za maż za mjr. Jana Poray-Wybranowskiego. Po kilku latach pobytu w Argentynie, Poray-Wybranowska wyemigrowała do USA. Pracowała w bibliotekach nowojorskich. Ukończyła studia z bibliotekoznawstwa na Columbia University. W 1961 r. przeniosła się do Kanady. Studiowała slawistykę na Uniwersytecie Montrealskim oraz pracowała w bibliotekach uniwersytetów Quebec i Montreal. Związała się również z Polskim Instytutem Naukowym w Kanadzie, gdzie pracowała jako kierownik Biblioteki Polskiej oraz przez wiele lat pełniła funkcję sekretarza. W 1978 r. założyła charytatywną organizację „Pro Justitia”, której celem była pomoc najbiedniejszym na świecie. Od końca lat 70. XX w. Anna Poray-Wybranowska zajmowała się również dokumentowaniem pomocy udzielanej ludności żydowskiej na okupowanych przez Niemców ziemiach polskich. Dzięki jej staraniom ok. 100 Polaków zostało odznaczonych medalem Sprawiedliwy Wśród Narodów Świata. Podsumowaniem tych prac było opublikowanie książki pt. „Those Who Risked Their Lives” (2007 r.), zawierającej ponad 5 tys. nazwisk Polaków ratujących Żydów.