Nekropolia żydowska w Tarnowie jest jedną z największych i najstarszych na południu Polski - została założona ok. 1581 r. Na powierzchni 3,2 ha znajduje się ok. 4 tys. zachowanych nagrobków. Najstarszy z nich, z 1677 r., upamiętnia kaznodzieję Chaima, syna Icchaka. Obok tradycyjnych macew na tarnowskim cmentarzu można też odnaleźć nagrobki w bardziej oryginalnych formach - sarkofagów, ściętych trójkątów zwieńczonych sterczynami, obelisków, kolumn. Szczególnym miejscem jest masowa mogiła zamordowanych Żydów z tarnowskiego getta oraz kwatera wojskowa z okresu I wojny światowej. W 1976 r. żydowski cmentarz został wpisany do rejestru zabytków. Cmentarz został zdewastowany podczas II wojny światowej, kiedy do umacniania dróg i chodników używano zrabowanych zeń macew.

W latach 2017-19 przeprowadzono kompleksowy remont nekropolii. Była to najpoważniejsza restauracja w jej historii i jedna z największych renowacji spośród cmentarzy żydowskich w Polsce. W ramach remontu wykonano fragmenty nowego muru ogrodzenia, zabezpieczono fragmenty oryginalnego muru od strony wschodniej oraz odnowiono oryginalne ogrodzenie metalowe od strony ul. Słonecznej. Renowacji poddano pomnik główny oraz około 100 zabytkowych nagrobków. Ponadto wybudowana została rampa do furtki wschodniej dla wózków inwalidzkich oraz instalacja oświetleniowa.Remont objął też dom przedpogrzebowy (tzw. teharę) - została tam przygotowana specjalna wystawa, która przybliża odwiedzającym historię nekropolii, tarnowskich Żydów i ich tradycji. Oddzielnym zadaniem była inwentaryzacja ocalałych nagrobków, zakończona dokumentacją ok. 5 tys. inskrypcji.