Figurka mierzy zaledwie cztery centymetry wysokości i wyobraża postać kobiety o wydatnych piersiach, pośladkach i udach, z zarysowanymi schematycznie ramionami i głową. Jej włosy zaznaczono wyraźnie jako drobne, kraciaste nacięcia.

Wenus z Renancourt dopełnia serię 14 innych figurek, odkrytych we Francji w ostatnich latach. Znaleziska pochodzą z okresu górnego paleolitu i reprezentują schyłkowy okres (28 tys.-22 tys. lat temu) kultur graweckich, które rozwijały się w tym czasie na terenach Europy Zachodniej. 

Nazwa kultur pochodzi od znalezisk dokonanych w La Gravette, w departamencie Dordogne w południowo-zachodniej Francji. Przedstawiciele tych kultur wykorzystywali podobne narzędzia, np. wysmukłe ostrza - i wykonywali podobne wyroby, w tym właśnie kobiece figurki, tzw. Wenus (np. pochodząca z Francji figurka z Lespugue i wapienna płaskorzeźba Wenus z Laussel, a także austriacka Wenus z Willendorfu). 

Z okresem wczesnego górnego paleolitu związane jest całe stanowisko Renancourt–Amiens. Oprócz kobiecych figurek już wcześniej znaleziono tam prehistoryczne ozdoby oraz końskie kości. Zamieszkujący tam w końcu epoki lodowcowej (w okresie 40 tys. - 10 tys. lat temu) ludzie - społeczności myśliwych - posługiwali się narzędziami z kości i polowali m.in. na konie - sądzą archeolodzy.