Jesteśmy sąsiadami, mamy wspólne doświadczenia, które nas do siebie zbliżyły. Dzisiaj współpracujemy na arenie międzynarodowej i to jest wspaniała współpraca. Grupa V4 może jeszcze bardzo wiele dobrego zrobić nie tylko dla naszych narodów, ale także dla Europy

- mówiła marszałek Sejmu Elżbieta Witek.

Podkreśliła, że aksamitna rewolucja, dokonania polskiej Solidarności, Trójkątny Stół (obrady władzy i opozycji) na Węgrzech i Łańcuch Bałtycki są symbolami pokazującymi, jak bardzo społeczeństwa pragnęły wolności. Jak powiedziała Witek, to pragnienie było silniejsze niż strach i niepokój związany z przyszłością.

Wicemarszałek Senatu Bogdan Borusewicz powiedział, że komunizm był oparty na kłamstwie, ale mimo to wiadomo było, co dzieje się w krajach sąsiednich.

Przypomniał, że współpraca w Grupie Wyszehradzkiej została zainicjowana także dzięki dobrym kontaktom, jaki mieli ze sobą opozycjoniści w Europie Środkowej w czasach komunizmu.

Pomysł prezydentów (Vaclava) Havla i (Lecha) Wałęsy oraz Antalla (József Antall był pierwszym demokratycznym szefem rządu na Węgrzech - przyp. red.) był kontynuacją tych kontaktów. Mieliśmy wspólną przeszłość, która zbudowała także świadomość tworzenia wspólnej przyszłości

- powiedział Borusewicz.

Marszałek Sejmu i wicemarszałek Senatu, przewodniczący czeskiej Izby Poselskiej Radek Vondraczek, przewodniczący jednoizbowych parlamentów Węgier i Słowacji, Laszlo Koever i Andrej Danko, oraz gospodarz spotkania, przewodniczący czeskiego Senatu Jaroslav Kubera obejrzeli w gmachu Muzeum Narodowego wystawę poświęconą aksamitnej rewolucji i okresowi poprzedzającemu jej wybuch. Ekspozycję zamyka tekst prezydenckiego ślubowania, jakie w grudniu 1989 roku przed Zgromadzeniem Narodowym Czechosłowacji złożył Vaclav Havel.

Wieczorem przewodniczący parlamentów V4 złożyli kwiaty w miejscu, w którym 17 listopada 1989 roku siły porządkowe brutalnie uderzyły w uczestników marszu zorganizowanego w celu upamiętnienia 50. rocznicy zamknięcia czeskich szkół wyższych przez niemieckie władze okupacyjne. Po pacyfikacji studenci oraz wspierający ich aktorzy teatralni ogłosili strajk protestacyjny, który stał się początkiem zmiany systemu.