Selen obniża poziom stresu oksydacyjnego na podłożu cukrzycowym i spowalnia rozwój wtórnych powikłań cukrzycy. Wspiera leczenie nowotworów gdyż uniemożliwia replikację uszkodzonym molekułom DNA, dzięki czemu hamuje rozwój nowotworów.

Mikropierwiastek jako antyoksydant optymalnie działa wraz z witaminą E. Spowalnia procesy starzenia się organizmu oraz chroni komórki, błony komórkowe, mitochondrialne i DNA przed działaniem wolnych rodników. Związki selenu zmniejszają toksyczność metali ciężkich, tj. ołów i rtęć. Oddziałując na niektóre neuroprzekaźniki, przyczynia się do utrzymania zdrowia psychicznego człowieka. Pozytywnie wpływa na płodność szczególnie u mężczyzn. Bierze udział w syntezie testosteronu i wspiera ruchliwość plemników.

Selen pełni ważną funkcję w układzie odpornościowym człowieka, gromadzi się w limfocytach, neutrofilach i makrofagach, prowadząc do pobudzenia różnych reakcji immunologicznych typu humoralnego i komórkowego.

Niektóre rodzaje niedoboru selenu mogą wywołać schorzenia układu mięśniowego czy nerwowego.

Selen jako pierwiastek śladowym występuje w wodzie i glebie. Głównym odbiorcą selenu są rośliny, które stanowią pożywienie dla zwierząt i ludzi.

Zawartość selenu w żywności zależy od jego ilości w glebie, odczynu gleby, obecności substancji organicznych, czynników klimatycznych oraz aktywności mikroorganizmów w glebie. 
Produkty szczególnie bogate w selen to ryby (szczególnie dorsz i makrela) i skorupiaki, czosnek, orzechy brazylijskie oraz grzyby.