Kilka zasad przechowywania warzyw i owoców:

- w lodówce przechowujemy warzywa w otwartych pojemnikach, na spód i na wierzch pojemnika układamy kawałek papierowego ręcznika, można umyć i osuszyć przed schowaniem (szpinak, rukola itp.), 

- bez opakowania foliowego, marchew nie lubi towarzystwa jabłek, gruszek i ziemniaków – gorzknieje,

- pomidor po wyjęciu z lodówki przez co najmniej 20 min nie pachnie i nie ma smaku (to jedyne warzywo, którego wartość odżywcza rośnie po obróbce termicznej),nie obierać lub obierać cienko – najcenniejsze składniki znajdują się pod samą skórką, nie moczyć, najlepiej gotować na parze lub wrzątku, do surówki używać warzyw dopiero co obranych, światło i ciepło niszczą witaminy, zwłaszcza C, B i beta-karoten, pierwsze letnie owoce szybko tracą składniki odżywcze, niektóre z nich można przechować dzień, dwa w dolnej szufladzie lodówki. 

O zasadach przechowywania warzyw pisze w swojej książce „Jedz zielone” Hanna Stolińska-Fiedorowicz.
W 2016 r. opublikowano ciekawą pracę dotyczącą zielonych warzyw  oraz zmiany zawartości składników odżywczych niektórych zielonych warzyw podczas przechowywania. 

W lokalnym supermarkecie zakupiono cztery świeże i mrożone zielone warzywa, w tym: szpinak, brokuły, fasolę szparagową i groch. Świeże warzywa zebrano w tym samym dniu, w którym zostały zakupione, a zamrożone miały podobny okres przechowywania zgodnie z etykietą. Analizy przeprowadzono na świeżych warzywach zebranych w pełnej fazie dojrzałości i podczas przechowywania w temperaturze chłodzenia w temperaturze 4–6 st. C przez okres siedmiu dni. Temperaturę z lodówki sprawdzano co 12 godzin. 

Wybrane warzywa są dobrym źródłem witaminy C i karotenoidów w stanie świeżym. Straty składników odżywczych występowały podczas długotrwałego przechowywania w temperaturze chłodzenia. Zaobserwowano obniżenie zawartości witaminy C, a najniższe wartości odnotowano po siedmiu dniach. Jednak poziom degradacji witaminy C zależał od gatunku warzyw; wrażliwe i łatwo psujące się warzywa, takie jak szpinak i brokuły, są bardziej narażone na działanie temperatury, ponieważ ich silniejsze utlenianie powoduje rozpad oksydacyjny.