Żytni spirytus rektyfikowany jest mieszany z wywarem z turówki wonnej gatunku trawy nazywanej potocznie żubrówką, rosnącej w lasach Puszczy Białowieskiej. Proces maceracji przebiega w dwóch etapach – wodnym i alkoholowym, a powstała esencja jest sezonowana i oczyszczana z osadów i możliwych zanieczyszczeń. Powstała w ten sposób wódka uzyskuje szczególny smak, aromat oraz żółtawy kolor.

Każda oryginalna butelka Żubrówki zawiera jedno źdźbło turówki. Odpowiednio przycięte, jest wkładane ręcznie do butelek. Ma ono jednak wyłącznie charakter dekoracyjny – nie ma wpływu na kolor i smak wódki. Roślina jest kupowana od wyspecjalizowanych firm z rejonu Białowieży.

Początki produkcji żubrówki w Polsce datowane są na XVII wiek, a już w wieku XVIII stała się jednym z ulubionych trunków polskiej szlachty. Jej ekspansji sprzyjało położenie Puszczy Białowieskiej – przebiegał bowiem tamtędy ważny szlak handlowy, łączący Wilno z Krakowem.

Ze względu na długi i skomplikowany proces produkcji, dopiero w 1926 firma Polmos opracowała sposób masowej produkcji żubrówki, której znak towarowy później zarejestrowała i do dzisiaj jest jego właścicielem oraz producentem wódki.

Od 1928 trunek powstawał w zakładach Polmos Białystok, skąd w 1936 przeniesiono produkcję do Brześcia. W wyniku przeprowadzonej po II wojnie światowej reorganizacji gospodarki produkcję ponownie przeniesiono do Białegostoku. W 1991 zakład sprywatyzowano. 

Film pokazuje jak zrobić „sianówkę” - nalewkę z trawy tomki wonnej.