Srebrna Góra liczy obecnie około 1500 mieszkańców. Od połowy XX wieku jest wsią, kiedy na skutek powojennych wysiedleń i regresji gospodarczej utraciła swoje prawa miejskie. Jednak oryginalna, małomiasteczkowa zabudowa Srebrnej Góry przypomina o czasach, kiedy "Silberberg" była świetnie prosperującym, post-górniczym miastem, z wielogałęziowym przemysłem i rozwijającą się branżą turystyczną. Dość majestatycznie i spektakularnie ukoronowana potężną fortyfikacją  Srebrna Góra, położona jest na wysokości około 400 m.n.p.m do około 600 m.n.p.m. z najwyższym wniesieniem - Górą Warowną (686 m n.p.m.). Ponadto miejscowość zawdzięcza swój niebagatelny urok i piękne widoki ciekawemu położeniu wzdłuż głębokiej i wąskiej doliny, oddzielającej Góry Sowie od Bardzkich.

Nieopodal Srebrnej Góry znajdują się ślady, wybudowanej na początku XX wieku trasy Sowiogórskiej Kolejki Zębatej. Najciekawszy jej odcinek, na którym zastosowano trzecią szynę wspomagającą lokomotywę, biegł pomiędzy dwoma ogromnymi wiaduktami. Chociaż na skutek kryzysu w latach 20-tych i 30-tych przedsięwzięcie to zostało zlikwidowane, jako pamiątka pozostały do dziś dwa ceglane, malownicze mosty: Żdanowski (23,5 m) i Srebrnogórski (28m) oraz liczne nasypy i skalne wąwozy. W miejscowości warto także zobaczyć barokowy kościół św. Piotra i Pawła oraz stary kościółek ewangelicki.
Srebrna Góra znajduje się w grupie dolnośląskich miejscowości, które swoje początki zawdzięczają występującym w jej sąsiedztwie bogactwom naturalnym oraz pracom górniczym.

W 1765-77 r. zbudowano twierdzę (niem. Festung Silberberg) według projektu pruskiego inżyniera Ludwika Wilhelma Reglera, zmodyfikowanego przez samego króla Fryderyka Wielkiego. Twierdza miała zabezpieczyć militarnie Śląsk zdobyty przez Prusy w 1740 roku. Pod budowę fortyfikacji wybrano dwa górujące nad Przełęczą Srebrną (586 m n.p.m.) wzniesienia: Forteczną (Warowną) Górę (686 m n.p.m.) oraz Ostróg (627 m n.p.m.). Twierdza składa się z sześciu fortów. Budowa całego zespołu przez 4 do 4,5 tys. robotników trwała 12 lat (1765–1777), a jej koszt wyniósł 1 668 000 talarów. Finansowanie budowy zapewnił ściągany na Śląsku specjalny podatek, zwany przez miejscowych dopustem srebrnogórskim. Przewidywano garnizon liczący według różnych źródeł od 2,5 do 3,5 tys. żołnierzy.

Lata świetności twierdzy trwały do 1800 roku, kiedy to zmarł Fryderyk Wilhelm II, jeden z największych jej zwolenników. W tym samym roku fortyfikacje odwiedził ówczesny ambasador USA w Berlinie, John Quincy Adams (prezydent Stanów Zjednoczonych w latach 1825–1829).
Pierwszym i jedynym sprawdzianem dla obronności fortyfikacji było oblężenie przez wojska napoleońskie podczas wojny Prus z Francją (1806–1807). 28 czerwca 1807 roku Bawarczycy i Wirtemberczycy próbowali szturmem zdobyć Srebrną Górę. Twierdza odpowiadała ogniem; w końcu nie została zajęta, gdyż 9 lipca 1807 podpisano pokój w Tylży.

W latach 1830–1848 twierdzę wykorzystywano jako więzienie dla działaczy ruchu „Młodych Niemców”. 1 stycznia 1860 roku wydano rozkaz likwidacji przestarzałej już twierdzy. Ostatni żołnierze opuścili ją w 1867 roku; przez kilka następnych lat fortyfikacje służyły jako poligon doświadczalny do prób artylerii i materiałów wybuchowych. W II połowie XIX wieku zaczęto dostrzegać korzyści płynące z turystyki i rekreacji. Władze pruskie nakazały zaprzestać niszczenia twierdzy i uczynić z niej atrakcję dla przyjezdnych. Na początku XX wieku dojazd do znajdującej się między fortami Przełęczy Srebrnej umożliwiła zębata Kolej Sowiogórska. Po I wojnie światowej główny fort odremontowano i urządzono w jego wnętrzu restaurację „Donjon”.

Dynamiczny rozwój srebrnogórskiej turystyki przerwała II wojna światowa. W fortach Ostróg (Spitzberg) i Wysoka Skała (Hohenstein) utworzono karny obóz jeniecki, Oflag VIII B (15 grudnia 1939 – 1 września 1941) dla polskich oficerów. Więziono tu łącznie ponad 300 osób, w tym m.in. dowódcę Obrony Wybrzeża z 1939 roku – kontradmirała Józefa Unruga oraz komandora Stefana Frankowskiego. Do historii przeszła śmiała ucieczka w nocy z 5 na 6 maja 1940 r. z Oflagu VIII B dziewięciu polskich oficerów (m.in. Tadeusza Jasickiego, Michała Niczki, Jędrzeja Giertycha). Trzech z nich zdołało przedostać się do Nysy. Stamtąd przez Czechy, Słowację, Węgry, Jugosławię i Turcję dotarli do Syrii, gdzie formowała się Brygada Strzelców Karpackich (walczyli w Libii pod Tobrukiem). 

Twierdza srebrnogórska została uznana za pomnik historii rozporządzeniem Prezydenta RP z dnia 14 kwietnia 2004.

Twierdza składa się z kilku wysuniętych dział artyleryjskich i rdzenia. Jej trzon składa się z wieńca bastionów i kleszczy, z donżonem w środku. W obiekcie jest 151 pomieszczeń fortecznych (kazamat), rozmieszczonych na trzech kondygnacjach. Ogromne magazyny, studnia, zbrojownia, kaplica, więzienie, szpital, piekarnia, browar, warsztaty rzemieślnicze i prochownia czyniły fort samodzielnym i samowystarczalnym – nagromadzone zapasy miały wystarczyć na 3–5 miesięcy oblężenia: w jego wnętrzu mieściło się 3756 żołnierzy, olbrzymie zapasy amunicji, opału i żywności, do obrony służyły 264 działa i moździerze. W twierdzy wydrążono 9 studni, z których najgłębsze znajdowały się na terenie fortu Ostróg (84 m) i donżonu (70 m).
Donżon – największy w Europie – składa się z 4 połączonych kurtynami wież o średnicy 60 m i murach 12-metrowej grubości każdy. Jego korona jest dobrym punktem widokowym na Góry Bardzkie.

Twierdza cieszy się zainteresowaniem badaczy i naukowców. W październiku 2017 odbyły się pomiary geodezyjne połączone z inwentaryzacją architektoniczną.

W twierdzy organizowany był do 2011 festiwal Trzy Żywioły , natomiast w Srebrnej Górze w 2012 roku rozpoczął się 17 Południk - Dolnośląski Festiwal Podróżników. Na terenie twierdzy i w forcie „Wysoka Skała”, co roku w terminie Bożego Ciała organizowana jest Terenowa Gra Fabularna „Fantazjada”. W forcie „Harcerz” („Wysoka Skała”) od kilku lat w każdy ostatni weekend sierpnia mają miejsce zloty byłych harcerzy (byłej) Wałbrzyskiej Chorągwi ZHP. Od 2015 r. w twierdzy cyklicznie odbywa się impreza biegowa Silver Run, organizowana przez Polską Fundację Wychowania Fizycznego.