Puszcza Kampinoska to jedyny Park Narodowy w Europie, który graniczy ze stolicą kraju i jeden z największych na kontynencie zespołów wydm śródlądowych. Jest ostoją dzikich zwierząt i roślin (m.in. rozmarynka – reliktu polodowcowego). Jest tu 66 gatunków drzew, w tym 129 pomników przyrody. Symbolem parku są łosie. Można je zobaczyć wieczorami, gdy wychodzą szukać jedzenia na graniczące z Puszczą łąki. Po Puszczy Kampinoskiej wiedzie 350 km szlaków pieszych i 200 km szlaków rowerowych. 

Ciekawostki o łosiu

W Kampinoskim Parku Narodowym  żyje około 300 łosi. Największe zagrożenie dla tych zwierząt w Polsce stanowią wilki i rysie.  

Łoś to największy przedstawiciel rodziny jeleniowatych na świecie. W kłębie osiąga nawet 180 centymetrów, może mieć blisko trzy metry długości, a ważyć nawet do 800 kilogramów. Największy samiec został znaleziony w 1897 roku. Mierzył aż 2,34 cm i ważył 825 cm.

Poroże łosia może mieć kształt łopat, z niewielkimi wyrostkami, lub znacznie bardziej rozgałęzione, palczaste. Przy maksimum swojej wielkości (w okolicach 10 roku życia łosia), jego poroże może osiągnąć 1,5-2 metry rozpiętości i ważyć nawet 20 kilogramów!

Łosie są z reguły samotnikami. Jedynie samice z młodymi na zimę mogą się zbierać w niewielkie grupy, ale samce cały rok żyją samotnie i dołączają do klęp jedynie na czas rui.

Łosie  nie są płochliwe. Potrafią jednak biec z prędkością nawet 60 km/h, dobrze pływają a nawet potrafią nurkować w poszukiwaniu pokarmu na głębokość kilku metrów.

Łosie każdego dnia spożywają około 20-25 kg pokarmu. Jedzą głównie trawy i turzyce porastające brzegi zbiorników wodnych. Często spożywają także liście, owoce i pędy drzew liściastych. Na zimę muszą wystarczyć im igły sosnowe i kora drzew. 

Najlepiej wykształconym zmysłem jest węch. Ich wzrok i słuch jest słaby. Na wolności żyją od 20 do 25 lat.