W wieku 16 lat rozpoczął studia na Akademii Krakowskiej. W 1468 r. otrzymał tytuł magistra sztuk (magister atrium) i rozpoczął pracę jako wykładowca wszystkich siedmiu sztuk wyzwolonych: gramatyki, logiki Arystotelesa, fizyki, fizjologii i astronomii. Jednym z jego uczniów był Mikołaj Kopernik. Głogowczyk jako członek Kolegium uczonych prowadził, tak jak i inni wykładowcy, niemal zakonny tryb życia. Jednak był wśród nich postacią wybitną. Całe swoje dochody oddawał na działalność charytatywną, opiekował się studentami śląskimi, wybudował i utrzymywał dla nich bursę, był autorem wielu ksiąg, podręczników, traktatów astronomicznych i astrologicznych. Niektóre z jego dzieł służyły do nauki na Akademii jeszcze w XVII wieku. Podręcznik gramatyki „Minoris Donati de octo partibus orationis compendiosa interpretatio” przez ponad 100 lat „dręczył” żaków.

W wolnych chwilach zajmował się układaniem przepowiedni, które cieszyły się ogromnym powodzeniem wśród mieszkańców miasta. Pisał również dzieła z zakresu medycyny, fizjologii i był znakomitym lekarzem. Jako pierwszy w Polsce odnotował fakt odkrycia Ameryki. Nazywano go „ozdobą uniwersytetu krakowskiego”. Jednym z jego ulubionych powiedzeń było to, że „w argumentacji większą wartość mają racje rozumowe niż powaga uczonego, który chce nas do czegoś przekonać”.