Miasto leży w południowo-wschodniej Polsce, w województwie małopolskim, w powiecie gorlickim, nad rzeką Ropą, na jednym ze wzgórz Pogórza Karpackiego. 

W Bieczu znajdowały się trzy zamki i dwór królewski, wszystkie stanowiły rezydencje królewskie. Przebywali w nich wielokrotnie królowie z dynastii Piastów i Jagiellonów. Biecz był miastem królewskim Korony Królestwa Polskiego. W najtrudniejszym okresie walk o zjednoczenie Polski, na bieckim zamku przebywał Władysław Łokietek od września 1311 do kwietnia 1312. Stąd wzięła się tradycja, że Biecz wówczas był stolicą Polski. W Bieczu przebywali także wybitni artyści i pisarze, m.in. Jan Matejko i Stanisław Wyspiański.

Miasto przeżyło swój rozkwit w XIV i XV wieku dzięki posiadaniu statusu miasta królewskiego, zaś od XVII w. zaczęło podupadać. Współcześnie jest niewielkim, turystycznym miasteczkiem o malowniczym położeniu oraz z licznymi zabytkami. 

Do najciekawszych zabytków Biecza należą:
•    kościół farny pw. Bożego Ciała, budowany w latach 1490–1510, wraz z dzwonnicą, 
•    kościół pw. św. Barbary z 1860, wraz ze starą plebanią pełniącą niegdyś funkcję klasztoru norbertanek, 
•    zespół klasztorny reformatów, składający się z kościoła św. Anny budowanego w latach 1645–1663, klasztoru i zabytkowego ogrodzenia,
•    ratusz z wieżą z 1450, przebudowywany w XVI w.,
•    kaplice bieckie: kaplica św. Floriana z 1 poł. XIX w. oraz kapliczka słupowa na Harcie z 1812,
•    synagoga z 1850,
•    cmentarze wojenne z I wojny światowej: nr 105, 106, 108 i 109,
•    Dom Kromera z 1519, tzw. Kromerówka,
•    Dom zbója Becza z XV w.,
•    szpital Świętego Ducha z 1395, przebudowywany od 2009,
•    dworek Nędzówka z XVIII w.,
•    dom Barianów-Rokickich z 1523, wraz z przylegającą do niego basztą radziecką,
•    zasypane fundamenty zamku na Górze Zamkowej zburzonego w 1475 r.
•    kompleks murów obronnych, do którego należą fragmentaryczne odcinki murów miejskich, trzy baszty (kowalska, rzeźnicka i radziecka), fundamenty barbakanu, jednego z trzech znanych w Polsce.