Brodnicki Park Krajobrazowy 
Większość jego powierzchni  stanowią lasy, jeziora i torfowiska.

Górznieńsko-Lidzbarski Park Krajobrazowy 
Występują w nim strome jary i jeziora rynnowe (Jeziora Bryńskie, Jezioro Górzeńskie). Przez park płynie bardzo czysta rzeka Brynica zasilana z wielu źródeł tu występujących. 

Mazurski Park Krajobrazowy
Jest  jednym z największych parków krajobrazowych w Polsce. Na jego terenie znajduje się największe w Polsce jezioro Śniardwy o powierzchni 11 416 ha (wraz z jeziorami Kaczerajno i Seksty). W skład parku wchodzi północna część Puszczy Piskiej z rzeką Krutynią, w jej dorzeczu znajduje się ponad 20 małych, śródleśnych jeziorek.

Park Krajobrazowy Pojezierza Iławskiego 
Obejmuje najcenniejszy pod względem przyrodniczym obszar Pojezierza Iławskiego, w tym jezioro Jeziorak (najdłuższe w Polsce – 27,5 km) oraz Jezioro Jasne (o wyjątkowo czystej toni – przezroczystość wody do 15 m). W granicach parku i jego otuliny znajdują się 43 jeziora.

Park Krajobrazowy Puszczy Rominckiej 
Teren parku jest w 80% zalesiony, miejscami przypomina tajgę. Północna granica parku pokrywa się z granicą polsko-rosyjską. Wschodnia i południowa granica parku biegnie nasypem niemieckiej linii kolejowej z początku XX wieku z Gołdapi przez Golubie, Żytkiejmy do Gąbina. 
Wzgórza morenowe, w większości porośnięte lasami Puszczy Rominckiej, osiągają w Parku wysokość do 280 m n.p.m. Wśród wzgórz znajdują się głębokie niecki i rynny, w których są położone torfowiska, jeziora i rzeki. 
Na obrzeżach Puszczy znajduje się także kilka większych jezior, położonych w głębokich rynnach. Największe z nich to przecięte granicą państwową jezioro Gołdap (234 ha) oraz położone w otulinie Parku jeziora: Czarne (173 ha), Przerośl (71 ha) i Pobłędzie (50 ha).
Najbardziej charakterystycznym dla puszczy zbiorowiskiem jest typowy dla tajgi  las świerkowy, mroczny, wilgotny, z grubym dywanem mchów.

Puszcza Romincka od dawna podlegała swego rodzaju ochronie, gdyż była obszarem łowieckim władców tych ziem. Od XV wieku była obszarem należącym do wielkich mistrzów krzyżackich, potem książąt i królów  pruskich. Z czasów polowań cesarza niemieckiego Wilhelma II pozostało tu kilkanaście (w polskiej części puszczy 8) kamieni upamiętniających jego sukcesy łowieckie. W 1892 roku w puszczy przebywał Julian Fałat, który był nadwornym malarzem Wilhelma II. W 1937 roku Zarząd Lasów Rzeszy uznał Puszczę Romincką za rezerwat łowiecki.
Na terenie parku i w jego okolicach przetrwało wiele zabytków kultury: kościoły, stare dwory w otoczeniu zabytkowych parków, kamienice i dawne układy urbanistyczne. Wartymi obejrzenia są także wysokie podwójne wiadukty kolejowe, przypominające rzymskie akwedukty. Wyróżniają się one ciekawą formą oraz znaczną wysokością (36 m).

Welski Park Krajobrazowy 
Park powstał w celu ochrony walorów przyrodniczych, historycznych oraz kulturowych regionu, a przede wszystkim doliny rzeki Wel. Charakterystyczną cechą parku jest różnorodność środowiska przyrodniczego. Ważnym elementem przyrodniczym parku są jeziora polodowcowe, można wyróżnić 13 większych jezior. Przy parku działają dwa muzea: Muzeum Przyrody i Muzeum Etnograficzne.

Park Krajobrazowy Wysoczyzny Elbląskiej 
Park ma cechy obszaru górskiego, najwyższym punktem jest Góra Srebrna (198,5 m n.p.m.). Odwiedzając park warto też wybrać się  do barokowego pałacu w Kadynach.

Park Krajobrazowy Wzgórz Dylewskich 
Park powstał w celu ochrony bardzo urozmaiconej rzeźby, unikatowych walorów krajobrazowo-widokowych. Obejmuje swymi granicami najwyższą część Garbu Lubawskiego zwanego Wzgórzami Dylewskimi. Najwyższym wzniesieniem polskich pojezierzy jest Dylewska Góra 312 m n.p.m.