Miasto włączone w ekosystem na zasadzie symbiozy – tak najkrócej można opisać ideę symbio-miasta (SymbioCity). Stoi za nim założenie, że obieg materii w miastach powinien być zamknięty – należy zadbać o ponowne wykorzystanie odpadów w systemie miasta lub oddawanie ekosystemowi materii w takim samym stanie, w jakim została pobrana. Nie chodzi jednak po prostu o recykling, ponieważ trzeba dążyć do tego, by z przyrody pobierać jak najmniej oraz jak najmniej oddawać w takiej postaci, która może być dla niej szkodliwa.

Koncepcja symbio-miasta obejmuje szereg kluczowych elementów: architekturę, energetykę, planowanie krajobrazu, transport i zarządzanie ruchem, gospodarkę odpadami, funkcje miastotwórcze, przemysł i budynki oraz gospodarkę wodno-ściekową*.

Modelowa dzielnica

To opracowane 10 lat temu w Szwecji podejście znalazło swoje odzwierciedlenie w wielu ośrodkach miejskich na całym świecie. Modelowym przykładem jest dzielnica Hammarby Sjöstad w Sztokholmie. Tam ścieki oraz odpady są wykorzystywane do ogrzewania i chłodzenia pomieszczeń, a także produkcji energii elektrycznej i biogazu. Część zapotrzebowania na prąd pozwala pokryć również  energia z paneli fotowoltaicznych. Przyjazne środowisku instalacje mają też umożliwić ograniczenie zużycia wody do 100 l na osobę dziennie (czyli dwukrotnie mniej niż wynosi średnia dla mieszkańców Sztokholmu).
Ważnym elementem symbio-miasta jest także zrównoważony transport. Celem projektantów dzielnicy jest to, by 80% podróży mieszkańców oraz osób pracujących w dzielnicy odbywała się pieszo, rowerem lub transportem publicznym.

Nie tylko miasta

Zamknięcie obiegu nie musi dotyczyć tylko dużych ośrodków. Za przykład może posłużyć niewielka gmina Chagny we Francji. Z powstających tam odpadów miejscowy zakład metanizacji odpadów zaprojektowany, zbudowany i eksploatowany przez TIRU produkuje biogaz. Ten zaś zapewnia energię do wypalania dachówek w sąsiadującej fabryce. W tym samym zakładzie powstaje też wysokogatunkowy kompost wykorzystywany przez okolicznych rolników.