Artykuł 9 z Konstytucji Japonii z uchwalonej w 1946 r. narzuca na rząd w Tokio wybitnie defensywne nastawienie i posiadanie sił zbrojnych umożliwiających obronę, a nie działania zaczepne. Dysponowanie okrętem, który określany byłby mianem lotniskowca naruszałby tę pacyfistyczną konstytucję. Dlatego też politycy Komeito zwrócili się o PLD o zmianę klasyfikacji okrętów typu Izumo z wielozadaniowych okrętów-matek kojarzących się z lotniskowcami na wielozadaniowy niszczyciel. 

Japonia dysponuje obecnie dwoma wielozadaniowymi okrętami typu Izumo które weszły na służbę w 2015 i 2017 r. Okręty te mają wyporność 19,5 tysięcy ton, długość 248 metrów oraz 38 m. szerokości. Z pokładu tych jednostek standardowo operuje siedem helikopterów i zmiennopłatów, służących do zwalczania okrętów podwodnych (ASW) oraz dwa służące do misji poszukiwawczo-ratowniczych (SAR), natomiast maksymalnie może zabrać ze sobą do 28 statków powietrznych. W planach jest dostosowanie okrętów typu Izumo do operowania z ich pokładu myśliwców wielozadaniowych F-35B czyniąc z nich pełnoprawne niszczyciele. Obronę okrętów typu Izumo zapewnia system artyleryjski Phalanx CIWS wykorzystywany do niszczenia samolotów i śmigłowców oraz pocisków przeciw-okrętowych na bardzo krótkich dystansach oraz rakietowy system RIM-116 Rolling Airframe Missile, którego zadaniem jest eliminacja pocisków przeciwokrętowych oraz samolotów na bliskim dystansie.