Gawin odpowiadała dzisiaj na dezyderat sejmowej komisji ds. energii i Skarbu Państwa ws. wpisania Barbórki na listę niematerialnego dziedzictwa UNESCO.

Barbórka została 10 lipca br. wpisana na krajową listę niematerialnego dziedzictwa kulturowego. Inicjatorzy wpisu sygnalizowali wówczas, że to pierwszy etap starań o nobilitację górniczego święta i uznania go za cenny element niematerialnego dziedzictwa; wyrażali nadzieję, że docelowo Barbórka trafi też na międzynarodową listę UNESCO.

Krajową listę niematerialnego dziedzictwa prowadzi minister kultury i dziedzictwa narodowego we współpracy z Narodowym Instytutem Dziedzictwa. Rejestr pod tą nazwą, tworzony według zasad przyjętych w związku z Konwencją UNESCO, powstaje w Polsce od 2014 r.

Krajowa lista jest spisem przejawów żywego dziedzictwa niematerialnego z terenu Polski i ma charakter informacyjny. Obecnie zawiera 32 pozycje; obecność na niej m.in. otwiera możliwość starań o wpis na listę UNESCO.

Koordynatorem starań o umieszczenie Barbórki na krajowej liście było Muzeum Górnictwa Węglowego w Zabrzu. Depozytariusze - czyli ci, którzy Barbórkę celebrują, świętują i pielęgnują - podpisali wniosek o wpisanie zwyczaju na listę dziedzictwa krajowego 21 kwietnia br. Decyzję o wpisie dokonanym 10 lipca odebrali 22 października.

Jak wyjaśniała na dzisiejszym posiedzeniu sejmowej komisji wiceminister Gawin, depozytariusze, którzy zamierzają zgłosić dany element na listę UNESCO, muszą wyrazić pisemną wolę takiej decyzji. Oświadczenia te są analizowane przez radę ds. niematerialnego dziedzictwa kulturowego przy ministrze kultury.

Rekomendacja rady jest przekazywana ministrowi; po jego akceptacji depozytariusze rozpoczynają prace nad wnioskiem UNESCO w językach polskim i angielskim lub francuskim. Obowiązkowymi załącznikami są 10-minutowy film w języku angielskim lub francuskim oraz 10 zdjęć. Istotnym elementem procesu jest zgoda depozytariuszy oraz stały ich udział w pracach i konsultacjach.