Człowiek nie tylko tworzy więź i relacje, ale sam jest relacją. Normalny rozwój człowieka bez bliskich więzi jest niemożliwy. Wszystko co robimy, każdy aspekt naszej działalności wymaga obecności innych ludzi.

Połowa populacji ludzkiej narzeka, że druga połowa nie chce jej słuchać. Żony, mężowie, dzieci, szefowie i pracownicy twierdzą, że nie są słuchani. 

Każdy chce, by ludzie go lubili i szanowali, by inni zwracali na niego baczną uwagę, kiedy go widzą i rozmawiają z nim, by ludzie uważali go za osobę wartościową. Każdy chce, by ludzie wzmacniali jego własny wizerunek – to jedna z naszych podstawowych potrzeb.
      
Słuchanie a przesłuchanie

Słuchanie jest:
- formą miłości, dającą wolność i szacunek,
- całościowe, uwzględnia wszystkie wymiary osoby ludzkiej, 
- podkreśla godność i wartość człowieka

Przesłuchanie jest:
- odpychające, budzi lęk, poniża,
- formą agresji wobec człowieka, 
- niszczeniem godności i wartości człowieka,  
- fragmentaryczne, wyrywa poszczególne fragmenty wypowiedzi z całościowego kontekstu
- formą manipulacji dla osiągnięcia własnych celów przesłuchującego
  
Słuchanie nigdzie nie jest tak ważne jak we własnym domu. Dla rodziców słuchanie to sprawa zasadnicza - od pierwszego płaczu niemowląt, po nastolatków, którzy szczególnie potrzebują być wysłuchani. Aktywne słuchanie jest  jednym z największych darów, jaki możemy przekazać naszym dzieciom.

Słuchanie nie przychodzi automatycznie. Uczenie się słuchania to proces, który trwa latami.
Konferencja dr Agnieszki Kozak pt. „O komunikacji budującej bliskość" jest dobrym rozwinięcie poruszanego tematu.