W głębi serca nie jesteśmy przekonani do naszej wartości, patrzymy na siebie jako na przeciętnych, zwykłych, mało wartościowych. Nie dostrzegamy, ani nawet nie wyobrażamy sobie prawdziwych rozmiarów naszego wewnętrznego świata. Nie rozpoznajemy naszych możliwości, talentów, uzdolnień. Koncentrujemy się na porażkach, błędach, wadach, ograniczeniach. 

„W cieniu świątyni mój przyjaciel wskazał pewnego ślepego człowieka. Po czym powiedział: 
– To mądry człowiek.
Podeszliśmy do niego, a ja zapytałem: 
– Jak długo jesteś niewidomy?
– Od urodzenia.
– Jestem astronomem – powiedziałem.
– Ja także - odparł niewidomy i kładąc dłoń na piersi, powiedział:
– Spędziłem swoje życie, obserwując bardzo wiele słońc i gwiazd, które poruszają się w moim wnętrzu”.

Khalil Gibran