Zazwyczaj te charakteryzujące nas cechy pozostają spójne i niezmienne w różnych sytuacjach, i w różnym czasie.

Podstawowe wymiary osobowości:
•    ekstrawersja, 
•    przyjazność,
•    sumienność,
•    stabilność emocjonalna,
•    otwartość na doświadczenie,


Biegunowe wymiary osobowości: 

Ekstrawersja/Introwersja, nastawienie na zewnątrz lub do wewnątrz (dynamika wewnętrzna czy sterowana z zewnątrz)

Percepcjonista/Intuicjonista, poznanie szczegółowe, przez badanie/poznanie intuicyjne 

Myśliciel/Uczuciowiec, myślenie/odczuwanie, logika i przekonania/subiektywne reakcje emocjonalne w podejmowaniu decyzji.

Sędzia/Obserwator, osądzanie i planowanie/obserwacja i elastyczne reakcje. 

Nastawienie ugodowe, współczujące i przyjacielskie/nastawienie antagonistyczne, podejrzliwe, nieufne. 

 Sumienność i zorganizowanie, wytrwałość, planowanie/niedbałość, spontaniczność, postawa „jakoś będzie„ 

 Stabilność emocjonalna, poczucie bezpieczeństwa i zaufanie/niezrównoważenie emocjonalne, częsta ekspresja negatywnych emocji (gniewu, strachu, poczucie winy), silny stres. 

Otwartość na nowe doświadczenia, przygody, ciekawość, chęć zmian/ostrożność, zamknięcie, obawa, konserwatyzm, niechęć do zmian. 

Spróbujmy sami lub w rozmowie z bliskimi określić nasze cechy na tych skalach.

Nawet podstawowa wiedza o naszej osobowości pozwala:
- odpowiedzieć na pytanie „kim jestem”,
- stworzyć charakterystykę psychologiczną nas samych,
- poznać swoje mocne oraz słabe strony,
- podejmować lepsze decyzje w życiowych wyborach, 
- lepiej funkcjonować w relacjach z innym, 
- dostarczyć nam informacji o sferze uczuciowej, poznawczej i motywacyjnej,
- określić trudności i problemy jakie pojawiają się w naszym życiu, spojrzeć na ich genezę, mechanizmy ich powstawania, 
- określić własne zalety oraz braki w różnych sferach (emocjonalnej, intelektualnej, wolitywnej),
- zaproponować odpowiednie metody pracy wewnętrznej, czy terapii.

O zaburzeniach osobowości mówimy, gdy mamy długotrwałe kłopoty ze sztywnym i trudnym odbiorem rzeczywistości, zupełnie nieprzystosowanym do tego, co nas otacza, gdy nasze myślenie lub zachowanie odbiega od przyjętych norm i sprawia nam wiele cierpienia. Wówczas osobowość może poważnie utrudniać nawiązywanie i rozwijanie relacji międzyludzkich zarówno w rodzinie czy w pracy zawodowej.
W przypadku ewidentnych zaburzeń osobowości zazwyczaj zalecana jest psychoterapia długoterminowa.